Şu ağaç şimdi, hissediyor...
esinti...
usulca otur, ey konuşan...
şimdi ağaç sen konuş...
rüzgar es...
dinle...
Düşünüyoruz.
Evet, bir öyküyü düşünüyoruz.
Ağaç... evet.
Öyküyü dinle.
Öykü, sen ve ben aynı.
Otları dinle.
Sen ve ben aynı... her türden.
Kuşu dinle... her türden, kartal.
Otur. Kartalca konuşmak istiyorsun ha?
Dinliyorum. Dinle... kartal.
Dikkatle... dikkatle.
bu ruhu hissedeceksin canevinde
kim olursan ol... hissedeceksin.
Bak hissediyorum... bedenlerimiz aynı.
Bunları neden mi anlattım sana
çünkü toprağımız hiç değişmeyecek
her yanımız hep aynı.
Her yer bizim için, toprak bizim için,
yıldız, ay, ağaç, hayvan,
her tür hayvan, kuş ya da yılan...
hepsi bizim gibi. Dostumuz bizim.
Bak bu öykü tüm bedeninden geliyor,
başından ayağına, tırnağından kanına...
bak ta kalpten geliyor.
Neidjie, story about feeling
